Hayatımıza gireli 1 yılını dolduran virüs, fazlasıyla can almaya devam ederken önlemini almayan insanlar görüyorum çevremde. Gerçi önlem alsak da faydası olmuyor , yine bulaşmayı başarıyor. Ben bu virüse inanmayanlardanım, ''Tedbirleri alsam da bulaşmaz bana, ben maskemi takıyorum , temizliğimi yapıyorum'' dedim. Öyle olmuyormuş o işler , en ufak bir boşluğunda bulaşıyormuş insana.
Evet, 5 günlük karantinadayım.
İlk gün çok ağrım oldu, sanki dayak yemişim gibi. Belki de daha fazlası. Kabullenemedim bana bulaşmasını, ''ben korona olamam '' dedim. Ama gerçekti koronaydım ben, korkutucu gelse de öyleydim. Düşünmeye başlamıştım nasıl atlatacağım, bu günler nasıl geçecek ya daha kötü olursam ya daha kötüsü ölürsem….
Derken günler geçmeye başladı , iştahsızlık bir yandan ağrı sızı diğer yandan bana yemek getirirken maske, eldiven takan korkarak bana bakan annem… Üzücüydü bu durum. Psikolojimi etkiliyor bu farkındayım , 4 duvar arasında sanki cezaevindeyim. Tek avlum odanın penceresi, ailenden başka insan görmüyorum . Git gide yalnız hissediyor insan kendini… Karantinam bitince deli gibi sokaklarda koşabilirim özgürlüğe kavuştuğum için.
Bu yazıyı yazmak iyi gelir diye düşündüm. Gölge Medya Duaeyeni Ercan Sarıçam hocamla konuştuktan sonra yazma kararı aldım. Buradan maske takmayan, bana bir şey olmaz diyenlere seslenmek istiyorum; Bu corona illeti çok acımasız. İnsan kayırmıyor, gelişine bulaşıyor. Tedbirlerinizi iyi alın, gerekirse insanlarla aranıza gerçekten mesafe koyun, konuşmayın corona bitene kadar. Kendinizi değil ailenizi, sevdiklerinizi, çocuğunuzu, annenizi, babanızı düşünün.
Ben hafif atlatıyorum , belki siz daha ağır geçirebilirsiniz, ya da siz hafif atlatabilir aileniz, sevdikleriniz ağır geçirebilir , olmayan sonuçlar doğabilir. Ben fabrikada çalışan, Gölge'de de köşe yazan insanım. 8 saatlik çalışma süresinde 2 maske takarak çalışıyordum, ama bulaştı işte.
Bu görünmeyen virüs, hayatımızı kararttı. Bari sizler bütün kurallara uyun, hava güzel güneşli demeyin, maskesiz gezmeyin. En sevdiğinize bile gerekirse dokunmayın, özlemeyin, teması bırakın. Şakası yok bu illetin, imkanınız varsa cebinizde kolanya ile gezin. Hayatınızın karartmasına izin vermeyin. Karantinada beşinci günüm bitiyor bugün, her şeyi özledim beş günde. Gülmeyi, gezmeyi, arkadaşlarımı, işimi özledim. Fakat özgürlüğümün ilk gününden itibaren, sağlığıma kavuştuğum ilk günden itibaren tüm özlediklerimi sadece kalbimle tutacağım , ellerimle değil.