Hoşaf  ile komposto  arasındaki  küçücük nüans farkını bilmeyenler her ikisinin tadını da  ayıramaz. Hazırlanışı aynıdır ama,  içindeki ürünlerin nitelikleri farklıdır.

Bilenler bilir;  hoşaf da kompostoda  dilimler hâlindeki kuru meyvenin şekerli suyla kaynatılmasıyla yapılan bir tatlı türüdür.  Ancak aradaki o küçük nüans, birinin yaş  meyve , diğerinin kuru meyve ile yapılmasıdır. Çeşitlerini sıralayacak olursak;   Üzüm hoşafı, kayısı hoşafı, ayva hoşafı, armut hoşafı, erik hoşafı, portakal hoşafı, elma hoşafı, mandalina hoşafı, kuru vişne hoşafı, kızılcık hoşafı..

Ve bir de son günlerde yeni bir hoşaf cinsi çıktı. Medya hoşafı.

Hani şu halk arasında  yaygın olan  ‘’Eşek hoşaftan ne anlar’’ nakaratlarının çıkış noktası da budur.

Çünkü eşek hoşaftan anlamaz.

Eşek eşektir.

Eşekler genellikle anırır. O yüzdende hoşafın tadını bilmez, bilmediği gibi de eşeklik yapar. Zaten eşeklik bakidir.

Bu benzetmeyi siyasete ve hizmete güncellersek  yerini bulabilir. Üstelik cuk oturur.  İçine birazda basının gözlüğünü eklersek tam olur. At gözlüğü desem daha doğru olur.  Yine bilenler bilir, atlara takılan gözlük onun sadece önünü görmesi, istikametinin hizasından çıkmaması içindir. Gözünde gözlük olduğunu bilmeyen atlar sağa sola bakamadığı için sadece önünü görür, burnunun dikine giderler. Böylece sağda solda ne var  ne yok bilemezler. Ne ormanın yeşilliğinin farkında olurlar, ne de denizin maviliğinin.

Maalesef  bizim medyada bazı arkadaşlarda  böyle oldu. Gözlerine at gözlüğü taktıklarından  olup  bitenleri görmüyorlar. Ne yerel yönetimlerin hizmetlerinden haberdarlar,  ne de hızla yükselen önemli projelerden. Takmışlar kafayı  Gebze Belediyesi’ne, bir de Başkan Yardımcısı  Sadık Albayrak’a.

Oysa at gözlüğünü  çıkarsalar, niyetlerde statükocu olmazsa  hoşafla komposto arasındaki o ince nüansı fark edecekler.

Gebze Belediyesi’nin kazandırdıkları ortada.Her ne kadar Darıca’da ikamet etsem de  bir Gebzeli olarak bu şehirde yaşamaktan gurur duyuyorum.  Çünkü hizmetleri görüyorum. Gözümde at gözlüğü yok. Sağımı da solumu da izleyebiliyorum.

Sadık Albayrak’ı da tanıyorum. Sakarya Üniversitesi İşletme mezunuyum. Son sınıf stajımı Darıca Belediyesi Kültür ve Sosyal İşler Müdürlüğü’nde yapmıştım., Bağlı olduğumuz Başkan Yardımcımız  Sadık Albayrak’tı. Benim gibi yüze yakın dönüşümlü stajyer öğrenci vardı belediyede. Bugün çoğu Sadık Albayrak’ın katkıları ve yönlendirmeleri sonucu iş güç sahibi oldular.

Tanıdığım, katkısını gördüğüm, insanlara büyük değer verip emek sarf eden  Albayrak’ı hiç tanımadan hakkında yazan çizenleri gördükçe  ise üzülüyorum. Hatta bu mesleğe başlamakla iyi mi ettim kötü mü, onu da anlamış değilim.

Çünkü gazetecilik mesleğinin kutsallığını anlatırdı büyüklerimiz. Günü birlik çıkar ilişkileri yüzünden işine gelmeyen insanları hedefe koymak mesleki etiğe yakışmaz derlerdi.

Gazetecilik özgürlüktür ama, özgürlük saygın insanları yıpratmak değildir.. Böyle özgürlükte olmaz. Olsa olsa medya hoşafı olur.