Sadık Albayrak’ın derdi ne?

Yazının başlığındaki soruyu sormak için Sadık Albayrak’ın kapısını çaldım. Zira son günlerde neredeyse iki günde bir basında Sadık Albayrak ismi eksik olmuyordu.

Yok ‘Sadık Albayrak’tan kıyak’, yok efendim ‘’Gebze Belediyesi’ni Albayrak yönetiyor’’, ya da ‘’ Albayrak ihalede kayırmacılık yapıyor’’ gibi başlıkların ardı arkası kesilmiyordu.

Bir yandan gelişmeleri takip ediyor, diğer yandan belediyeciliği analiz etmeye çalışıyordum.

Yine de kafama takılanları Albayrak’a sormalıydım. Bizim Pınar Gökçe ile birlikte makamında buldum kendimi.

‘’Ne oluyor Sadık Başkan, nedir bu iddialar?’’ diye sohbete girdim. Birazda damdan düşer gibi oldu.

Tüm bunlara geçmeden önce farklı bir konuda bir hatıramı yansıtayım... Böylece sizler olup biteni ve beni daha iyi anlayacaksınızdır. Mesela gazetecilikte ‘’asparagas’’ habercilik diye bir yöntem var. Hiçbir zaman onaylamadığım, ulusal basında sıkça yapılan bir habercilik anlayışı. Son günlerde bu tarz habercilik yerel basında da moda oldu. Asparagas haberciliği bir kez yaşayan gazeteci olduğumdan iyi bilirim.

Yıl 1984 . Nazlı Ilıcak’ın sahibi olduğu Tercüman’dan ayrılıp Sabah’a geçmiştim. Sabah’ın yayına ilk başlayışı. Sabah’taki iki numaralı patronumuz Zafer Mutlu, Genel Yayın Yönetmenimiz Rahmi Turan, Haber Müdürümüz Can Ataklı (halen görüşürüz), İstihbarat Şefimiz rahmetli Behiç Kılıç’tı.. Polis adliye muhabiri olarak Beyoğlu’nda görevlendirdiler beni. Meslek hayatımın dönüm noktası, çok şey öğrendiğim, piştiğim yer oldu Beyoğlu. İsmini saydığım yönetici kadro ise hocalarımdı. Zıpkın gibi, zehir gibi bir muhabirdim. Beyoğlu’nda bir uçan bir de kaçan elimden kurtuluyordu. İşimi severek yapıyor, gece gündüz uyumuyordum. Çoğu haberim Sabah’ın birinci sayfasında yer alıyor, bazen manşette bile yer buluyordu..

Bir gün Beyoğlu Adliyesi’ne bir vaka geldi. Genç bir kız ve erkek kavga etmişler nöbetçi savcıyı bekliyorlardı. Ben de can sıkıntısından koridorları geziyordum. Pek ekmek yok o gün. Çifte yaklaştım sohbet ettik, mevzuyu öğrendim. Roman çift olağan kavgalarını yapmışlar, polise birbiri hakkında olağan şikayetlerde bulunmuşlar ve adliyeye sevk edilmişlerdi. Gazeteci olduğu öğrenince çocuk, ‘’Abi bizi de meşhur etsene’’ dedi. O an ‘nasıl bir haber yapabilirim ki’’ diye düşündüm. Sonra çocuğa bakkaldan üç beş yara bandı almasını söyledim. Delikanlının burnunu bolca yara bandı ile sardık, epey resim çektim.

Gazeteye döndüğümde ‘’sevgili kavgası’’ diye yazdım. Haberi şefe teslim ettim.

Ertesi gün gazetenin üçüncü sayfasında yer aldı haberim. İmza benim, fotoğraflar benim. Lakin haberin içeriği ve başlığıyla yazdıklarım arasında hiçbir benzerlik yoktu. Şok olmuştum. O gün asparagas denilen haberin ne olduğunu anlamış oldum.

Verilen haberin özeti şuydu: Sözde kız ile çocuk nişanlı. Bir hafta sonra düğünleri var. Çocuğun evinde çay içerken delikanlı diyor ki ‘Nasılsa bir hafta sonra gerdeğe gireceğiz, gel o işi şimdi yapalım.’’ Kız karşı çıkıyor, direniyor ve o sırada kız, sevgilisinin burnunu ısırıp koparıyor..

Başlık : Nikahtan önce gerdeğe girmek isteyen sevgilisinin burnunu kopardı.

Bu anı bende epey yer etmişti.

Sadık Albayrak’ı dinlerken nedense birden aklıma geldi geçmiş.. Gazetecilik ve incelikleri. Gazetecilikte niyet meselesi. Haberi verirken iyi niyet, art niyet konusu.

Ben geçmişi düşünürken Albayrak makamından kalkıp karşıma oturdu. Sorumu tekrar ettim. ‘’Neler oluyor Sadık Başkan?’’

‘’Abi olan bir şey yok. Yazılan çizilenleri sende görüyorsun. Desteksiz, belgesiz atıp tutuyorlar.’’

-Neden yapıyorlar ki?

- Burada yapılmak istenen iki şey var. Benim üzerimden ,olur olmaz akla hayale gelmeyen kumpasla beni ve yönetimi yıpratmak. Sebebi az çok tahmin edersin.

-Üzülüyor musun?

-Yok, aksine bana verilmiş madalya olarak değerlendiriyorum. Demek ki görevimi çok iyi yapıyorum. Kıskançlık, iftira, çekemezlik.

-İhalelerde taraf oluyor muşsun diyorlar?

-Benim başkan yardımcılığımla söylenen ihalelerin ilgisi, bağlantısı yok ki. Yetki alanımda bile değil. Kaldı ki belediyemizde her ihale şeffaf ve yasaların emredildiği gibi gerçekleşir.

-Müteahhitlerle yakınlığın yazılıyor, herkesi tanıyormuşsun.?

-Bunca yıldır belediyeciyim. Protokol mensubu olarak müteahhitleri, iş adamlarını tanımazsam zaten boş bir adam olurum.

-Halil Altındağ nedir?

-Halil bey gibi yüzlerce işadamı, müteahhit belediyemize gelir gider. Her ihaleye her firmanın katılma hakkı var. Bir ihaleye ne kadar çok firma girerse o belediyenin sağlıklı ve güvenilir olduğunu gösterir. Sayın Altındağ’da ihalelere girmiştir, girer, normaldir.

-Başbakan Yardımcısı Yalçın Akdoğan ile olan fotoğrafın vardı. Onun sana güç verdiği, arkanda olduğu yazılıp çizildi.?

- O fotoğraf belediyemizi ziyaretinde çekildi, Başkan Yardımcısı olarak sayın Bakanımıza refakat etmem, yol göstermem, başkan makamına götürmem kadar doğal ne olabilir.

-Belediyeyi senin yönettiğin, her işe karıştığın, kadrolaştığın haberlerine ne diyeceksin?

-Ben belediye başkan yardımcısıyım. Başkanımız Sayın Adnan Köşker’e nasıl katkı sunarız, daha çok nasıl hizmet getiririz, Başkanımızın talimatlarını ve projelerini Gebze’ye nasıl kazandırırız derdindeyim. Beni ilgilendiren tek şey Başkanımızın emirleri ve görevlendirmesidir. Devlet idaresindeki işleyişi de bilirim, haddimi de.

-Gebze’ye katkı sunduğuna inanıyor musun?

-Buna karar verecek olan sayın başkanımızdır. Kendisinin projeleri Gebze’de karşılık görüyor. Halkımızın bu denli Sayın başkanımızı el üstünde tutmalarının sebebi budur.

-Darıca Belediyesi’nden olaylı ayrılıp geçiş yaptığını da yazdılar.

-Ağzı olan konuşuyor. Bilmeden, somutlaştırmadan, belgelemeden masa başı habercilikten başka bir şey değil. Sayın Karabacak çalışmalarım için teşekkür etti.

- Peki niçin hedefe konuldun, senin üzerinden Köşker’i mi yıpratmak istiyorlar.

-Biz kimin ne yapmak istediğini biliyoruz. Bir elin beş parmağını geçmeyecek insanlar belediyemize, hizmetlerimize,şahsımıza leke atmaktan öte bir şey yapmıyorlar.. Amaç belli, niyet belli. Burada göreve başladığımdan sonra medyadaki bazı arkadaşlar sanırım beklentilerini bulamadılar. Biz her yayın organına aynı mesafedeyiz. Reklam ilan vereceksek elbette yerel basınımızı kolluyoruz ve fiyatlandırmalarımızda adil oluyor. Birileri beklentilerinin olmamasına bozuluyor olabilir, ama bizim için her gazete aynı mesafededir.

Gelelim Albayrak’la konuşmamızdan çıkardığım sonuca.

Acaba, Albayrak basından sorumlu başkan yardımcısı olmasaydı öyle olur muydu?

Cevabı da ben vereyim, olmazdı.

Çünkü kendimden biliyorum.. 1987-2004 yılları arasında Dilovası Belediyesi’nde Başkan Danışmanı olarak görev yapmış olmam nedeniyle o sıkıntıları bilirim, anlarım. Bugün Albayrak’ı o nedenle daha iyi anlayabiliyorum.

Onunda basından gelebilecek benzer yayınları (asparagas) da olsa anlaması, soğukkanlı olması ve sadece işini yapmaya devam etmesi gerekir. Çünkü son beş yıldır tanıdığım Albayrak’ın ne denli yetenekli, sorumluluk duygusunun ağır bastığı görev adamı olduğunu bilirim. Darıca’dan sonra Gebze’ye de kültürel ve sosyal projelerle ivme kazandırdığını düşünüyorum.