Siyasette ahde vefa arayanlar yanılırlar, siyasette vefa değil realite vardır, belki de doğrusu budur. Yola çıktığınız insanları zaman içerisinde tanımak yada farklı etkenler bunun en belirgin özelliğidir.

Ülkemiz siyasetinde eski olsun yeni olsun tüm oluşumlarında bunu görmek mümkündür, bundan dolayı da kimsenin kimseyi yargılamaya hakkı yoktur, çünkü gücü eline alan asla kaybetmek için yola çıkmaz.

Siz bu yol alışların altındaki gerçekleri dışarıdan sadece tahmin etmekle kalırsınız, yoksa işin merkezinde ya da merkezine yakınsanız aslında bunun böyle olmadığını farkedersiniz. Tam bu anda, siz inandığınız noktada neredesiniz ona bakmak lazımdır.

Şayet içinde olduğunuz yapıya inanıyorsanız kimin nerede olduğu sizi fazlaca etkilememeli, siz inandığınız yapıya balta vurmadan küskünlük göstermeden sahada olmalısınız.

Bunu AKP üzerinden örnekleyecek olursak başlangıçta yola çıkılan kadronun gerek anayapıda gerekse tabana doğru çekirdek kadronun nerede ise tamamen yenilendiğini görmek mümkündür. İçindeyseniz sebep ve sonuçları farkeder, uzağındaysanız sadece tahmin edersiniz.

Mesela CHP’de Deniz Baykal sonrasında ana kadronun nasıl kendisini yenilediğini farkedersiniz, gelen kadronun tasarrufunun bu yönde olması gayet doğaldır çünkü herkes rahat yol alacağı insanlar ile kadrolarını kurarlar ki bu onların en doğal hakkıdır.

Bir de MHP gibi örnekler vardır ki zaruriyetten kaynaklanan kopmalar neticesinde yeniden yapılanma içerisine girer bazen de anatemada değişikliklere gidebilirler, bu da onların en doğal hakkıdır, burada bir pasajda Saadet Partisi gibi oluşumlara açmak gerekir.

Malumunuz Saadet Partisi, Fazilet Partisi'nin 22 Haziran 2001’de kapatılması ile 'Yenilikçiler' ve 'Gelenekçiler' olarak ikiye ayrıldı ve Fazilet Partisi'nin 51 vekili 'Yenilikçi' harekete geçti ve diğer partilerden gelen 2 vekil ile 53 vekile ulaşıp 14 Ağustos 2001 yılında, AKP olarak Abdullah Gül’ün başkanlığında mecliste yerini aldı,

Aynı Abdullah Gül 3 Kasım seçimleri sonrasında 16 Kasım 2002’de Ahmet Necdet Sezer tarafından 58. Hükümeti kurmakla görevlendirildi ve AKP’den ilk başbakan olarak Meclis'e girdi.

Her neyse bütün bunlar siyasette var olan ve siyasetin olmazsa olmazları, onun içindir’ki siyasette vefa arayanlara tavsiyem bu mantık ile hareket edecekler ise tez elden köşelerine çekilmeleridir. Öyle uzaktan amiyane tabirle mektup yazmakla bu işler olmaz.

Kimse vazgeçilmez değildir. Kimse mevcut konumların ilelebet sahibi değildir. Değer görmeyi bekleyenler siyasetin acımasızlığı ile karşılaştıklarında vefa aramayı bırakmalı gerçekler ile yüzleşmelidir. Kendilerine danışılmayı bekleyenler unutmasınlar ki Hint kumaşı değildirler. Yola çıkanlar bu işi en az onlar kadar bilirler Siyasette ahde vefa aramak...:)

Selam ve dua ile.

---------------------------------------------------------------------

In politics, those who seek fidelity are mistaken, in politics there is reality, not fidelity, and perhaps this is the truth. The most obvious feature of this is to get to know the people you start off in time or different factors.

It is possible to see this in all formations, whether old or new, in the politics of our country, so no one has the right to judge anyone, because the power never takes the road to lose.

You only have to guess the realities underneath these paths from the outside, or if you are in or near the center of the business, you will realize that this is not the case. At this moment, you need to look at where you are at the point you believe.

If you believe in the structure you are in, you should not affect your whereabouts much, you should be on the field without showing resentment to the structure you believe in.

If we exemplify this through the AKP, it is possible to see that the cadre that was set out at the beginning was completely renewed both in the constitution and towards the base. If you are inside, you will notice the causes and consequences, and only guess if you are far away.

For example, in CHP, you will notice how the main staff renews itself after Deniz Baykal, it is quite natural that the saving of the incoming staff is in this direction because everyone establishes their cadres with the people they will be comfortable with, which is their most natural right.

There are also examples, such as the MHP, due to the rupture caused by necessity enters the restructuring, sometimes they may go to the changes in the anatomy, this is their most natural right, where a passage should be opened to formations such as Felicity Party.

As you know, with the closure of the Virtue Party on June 22, 2001, the Felicity Party was divided into two as 'Innovators' and 'Traditionalists', and 51 deputies of the Virtue Party acted as 'Innovators', reaching 53 deputies from 2 other parties and 14 August 2001 , as AKP, took part in the parliament under the chairmanship of Abdullah Gül,

The same Abdullah Gül was appointed by Ahmet Necdet Sezer to form the 58th Government on 16 November 2002 following the 3 November elections and entered the Parliament as the first prime minister from the AKP.

Anyway, all this is a must for those who exist in politics and politics, for those who seek loyalty in politics, if they will act with this logic, the thesis is to withdraw from the corner. It wouldn't work by writing letters in such a distant way.

Nobody is indispensable. Nobody ever owns existing locations. Those who expect to see value should stop looking for loyalty when faced with the brutality of politics and face the facts. Those who expect to be consulted should not forget that they are not Indian fabric. Those who know this job at least as much as they know :)

With salute and prayer.