Size küçük bir sorun gibi gelebilir. Hatta sorun olarak görmeyebilirsiniz de. Ancak, benim kentime yakışmayan görüntüler oluşturduğu için konuyu irdelemek gerekir. Kent çerçevesinden bakarsanız ‘sorun’ olduğunu fark edersiniz.

Suriyeli dilencilerden bahsediyorum..

Başta Gebze olmak üzere, diğer ilçeleri de sarılıp sarmalayan Esad’ın dilencilerinden.

Suriye’deki iç savaş neredeyse yirmi ayı geride bıraktı. Çok uzun yıllar devam edeceği de aşikar. Dünkü seçimlerle yeniden görevine uygun görülen Esad’ın, iç barışı sağlamaya niyeti de yok gibi.

Dolaysıyla Suriye’den kaçışlar devam edecek ve adres yine Türkiye olacak. Bir milyonu aşkın Suriyeli şu an Türkiye’de ve mülteci kamplarında hayatını yaşıyor. Evet, hayatlarını yaşıyorlar.

Günlük iyaşeleri bizden..

Elektrik, su, mutfak giderleri yok…

Kira dertleri bulunmuyor…

Maaşa bağlandıkları iddiaları da var.

O yüzden ‘hayatını yaşıyorlar’ diyorum. Ekmek elden su gölden.  Diğer taraftan öz be öz vatan evlatları var.  Bizim vatandaşlarımız. Karın tokluğuna çalışan, işsiz ve avare gezen, üniversite bitirip te diplomasını soba borusuna asmak zorunda kalan gençlerimiz.

Hastane kapılarından geri dönen vatandaşlarımız..

Hacizlerle icralarla boğuşan, intiharın eşiğine gelen yurttaşlarımız..

Çekini  senedini ödeyemeyen, banka  hesapları bloke olan esnaflarımız. Bir sıcak çorbaya kaşık sallamak uğruna köle gibi çalışan, maden facialarında can veren bizim halkımız.

Esad ve Suriye sevdası çoğaldıkça  sokaklara taşan Suriyeli dilenciler. Bana katılmayabilirsiniz , ama bunca yıldır tanıdığım en riyakar ve en bakımsız insanlardır Suriyeliler. Temizlikten bi haberdirler.  Varlık içinde gezeni de öyledir, yokluk içinde sürüneni de.

 Nereden biliyorum?

Çünkü Suriye’yi biliyorum. Derbesiye’yi biliyorum. Derbesiye halkını iyi tanıyorum. Kızıltepe’nın Şenyurt’unda yaşayanlar en az benim kadar iyi tanırlar.. O yüzden görüşüm katidir.

Şimdi bu Suriyelilerin çadırdan kaçmışları, kamplardan tüymüşleri, kendilerince daha uyanık olanları Gebze sokaklarını mesken tutmuşlar. Nerede nasıl kaldıkları belli değil. Sokak başı dilenerek karınlarını doyurmaya çalışıyorlar.

Bunun diğer bir adı duygu ve din sömürüsüdür. Dilencilik değildir.

Tamam, din kardeşiz .

Tamam, düşmüşe el uzatmalıyız .

Tamam, sahip çıkalım.

Lakin kriterleri var o duyularında. Adam almış yanına bir kadın, takmış peşine 3-5 çocuk, tutmuş eline ‘Suriyeliyim, yardıma muhtacım’ dövizini. O sokak başı senin bu sokak başı benim.. O yetmiyor girmedikleri ev, çalmadıkları işyeri kapısı yok. Parkta bahçede adım başı bir Suriyeli dilenci.

Bu görüntüler benim Gebze’me yakışmıyor. Gebzeli’min insancıl duygusunu  kullanarak  sömürmeye kimsenin hakkı yok. Ki biz daha yerel dilencilerimize bakamazken…

Seyyar satıcılara, cidden dilenmeye ihtiyacı olan hakiki yerli dilencilere göz açtırmayan zabıtaların soruna eğilmeleri gerekir.

Gebze Belediyesi yetkililerine önemli görev düşüyor. Kent görselliğine zarar veren, vatandaşların huzurunu  kaçıran Suriyeli dilenciler konusuyla  bir an önce ilgilenmelidirler. Öncelikle onları toplayıp geldikleri kamplara göndermek, veya bakımlarını üstlenerek sokaklardan çekmelidirler.

Hem insanlık adına, hem de  sosyal şehir kültürü adına.

Yukarıda söyledim..

Sizin için basit bir konu olabilir bu. Zamanla göreceksiniz kazın ayağı öyle değil. Yaz mevsimindeyiz. İlçede hırsızlıklar, kavga dövüşler artarsa göreceksiniz ki, altından kesinlikle bir Suriyeli çıkacak.

Sorun, Suriyeli mültecilerin Türkiye'ye gelmesi değil. Sorun, o Suriyelilerin Gebze'de dilenmek için sokak başlarını tutmalarıdır.