İnsanlar birbirlerine karşı beklentilerle dolular. Herkesin diğer kişiden muhakkak ki bir beklentisi var.

Bunu kim çıkardı Allah aşkına?

Özellikle de ilişkilerde... Kadının erkekten beklediği şeyler var, erkeğin de kadından.

"Şu, kadının işidir, bu erkeğin..."

Yok öyle bir şey!

Her bireyin yetenekli olduğu işler var, evet, kadın ev ile ilgili konularda daha marifetli olabilir. Erkek, daha fazla güç gerektiren işlerde yeterli olabilir. Ama bu kadının güçlü işlerde, erkeğin hassas işlerde ehil olamayacağı anlamına gelmiyor.

Beklentiler yüzünden ilişkilerden soğuduk...

Bekar yaşayan erkek, kendi hayatının sorumluluğunu alıyor, yemeğini kendisi organize ediyor ama bu erkek ne zamanki evleniyor bunu kadına yüklüyor otomatik. Neden? Çünkü yemeği kadın yapan bir toplumda yetiştik. Çünkü kadının işi beslemektir. Çünkü bu kadının işi...

Bence değil.

Haydi, diyelim ki eşe güzel güzel yemekler yaptık, yedik içtik. Erkek yine otomatiğe bağlar: "Bulaşıklar ve mutfağı toparlamak kadının işidir."

Bakmaz bile dağınık masaya doğru! Kahvesini ister. Farzet ki, kadın kahveyi de yaptı, mutfağı da toparladı o arada.

Yemekten sonraki birkaç saatte kadın otomatik olarak 'dert dinleme tahtası' haline gelir. Erkeği bütün günün stres yüklü konuları akşamın bu saatlerinde kadınına aktarır.

Kadın, böylesi negatif sohbetlerden patlama noktasına gelir, bunalır, daralır. Erkeği rahatlamıştır zihinsel olarak artık. Derdini tasasını kadına attı, rahatladı...

Erkeğin hayali şu: Tertemiz bir ev, süper lezzetli yemekler, ardından kahve servisi... Psikolojik rahatlama seansı... Ve bunca şeyi yapan kadın artık son derece bakımlı, edalı, işveli ve cilveli olarak evliliğini  de canlı tutmakla yükümlü...

Gündüzleri ne yapmalı peki bu kadın?

Tabiî ki çalışmalı! Para kazanmalı!

Erkeği bu hale sen getirdin kadın! Kendine gel...

Gördüğüm kadarıyla, kadınlar çok iyi işler yapıp, iyi miktarlarda paralar kazanıyorlar.

Görüyorum ki, erkekler yemek konusunda bir harika! Ev işleri zor. Bence çiftler bunu birlikte yapsa harika olur.

 Evliliklerde hayat paylaşırken, hangi tarafın beklentisi fazlaysa, diğeri o ilişkiden soğumaya başlar. Kim sorumluluğu fazla üzerine alırsa o, erken yorulur.

Paylaşımların eşit olup olmadığını anlamak için çiftler kendilerini iyi tanımalıdırlar ve birbirlerine karşı açık olmalıdırlar.

Çevremde gördüğüm kadarıyla, ilişkilerde dengeler hep bu noktalarda kaçmış durumda. Alma-verme dengesi... Karşılıksız severek paylaşmak... Sorumluluğunu ötekine yığmamak...

Tabiî ki bir erkek olmadığım için bilemiyorum ama onların da alanlarına saygı duymamız gerekir. Erkek Superman demek değildir. Kusursuz, güçlü, yeterli imajı bir beklentidir.

Anlayış geliştirmeliyiz birbirimize karşı. Hem payımıza düşen şeyler adına, hem de 'birlik' için...