Üç bir yanı denizlerle çevrili cennet ülkemizin yeşillikleri ve ormanlarını da göz önüne alırsak, nasılda imrenilecek bir ülkede yaşadığımızı görmemiz daha  doğru olur.

Turizm mihengi  ülkemizde yeşilin yavaş yavaş yok oluşunu izlemek canımızı acıtıyor. Her yıl meydana gelen yangınlar maalesef yalnız yeşilimizi yok etmiyor, onunla birlikte bir nefes alabileceğimiz alanları da yok ediyor.

Özellikle yazın birtakım  mangalcıların sorumsuzluğuyla  artan orman yangınlarına, bölücü terör örgütlerinin hainliklerini de ekleyince rakamların hissedilir boyuta ulaştığını görebiliyoruz.

Bir de Kurban Bayramlarına dikkat çekmek gerekir. Yeşillerin arasında yakılan mangallar, pervasızca içilen sigaraların izmaritleri doğanın ve ormanların  celladı oluyor. Güzelim ülkemizde meydana gelen yangınlar on binlerce ağacı yok ederken, her dikili fidanın hikayesini de bitiriyor.

Birçok fidan çocuklar, doğa severler, öğrenciler, askerler tarafından dikiliyor. Dikilen her fidan bir umutla ve gelecek için ekiliyor. Ama bin bir hayalle dikilen ağaçlar henüz yaş iken ya çobanların koyunları, ya yaban keçileri ya da kendini bilmez birilerinin ormanı ateşlemesi üzerine yok olup gidiyor.

Biz ormanları sevmiyoruz. Bile bile ateşe verdiğimiz alanların geleceği yok ettiğini bile anlamayacak kadar duyarsızız. Kaldı ki çocuklarımızın geleceğini yok ederken, kimse de bunun için bir şeyler yapmıyor. Her şeyi devletten beklemekle yetinen bir halk olduk. Yani elimizi taşın altına koymaktan çekinir olduk. Yıllarca büyümesini beklediğiniz ağaçların bir dakika içerisinde yok olduğunu görmek canımızı acıtıyor.

Öncelikle halkın duyarlı olması ve özenmesi gereken orman alanları için kesin kural ateş yakmamak olmalıdır. Yani orman alanlarında ateş kesinlikle ve kesinlikle yasaklanmalıdır. Bu ülkede ateş yakmasını bilmiyorsak ne mangal keyfine ihtiyaç var ne başka keyiflere.

Tek keyfiniz ormanların kokusunu içinize çekmek olsun. Unutnayın orman sevgiyle büyür, sevgisiz insan ise ne yeşili sever, ne de insanı. İçimizdeki sevgiyi öldürmeyelim.