Hepimiz, yaşamın bir ucundan tutuvermişiz uçurtma misali… Bir o yana bir bu yana uçarak hatta savrularak yaşama tutunmaya çalışıyoruz. Ne kadar insan varsa, neredeyse bir o kadar da yaşama bakış ve yaşamı farklı algılayış var.

Çok param olsun diyorsun... 

Çok arabam olsun , yazlığım olsun , kışlığım olsun , dağ evim olsun , bağ evim olsun. Olsun da olsun...

Ama  kefenin cebi yok  haberin olsun.

Yaşarken içinde bulunduğumuz toplumun kurallarını, sosyal yapısını ve öz değerlerini hiçe sayamayız. Onlara da olabildiğince saygı göstermek zorundayız. Öte yandan yaşamımızın güzellikler içinde geçmesi için, huzur ve maddesel zenginlik arayışımız da sürüyor...

Aşklar tıpkı bir alışveriş uzay çağında... Ölesiye bir tükeniş ,  parçalarcasına  bir tüketiş...  Şehvet  dişlerini geçirmiş hırsla tenlere  şeytana pabucunu ters giydirme  yarışında..Bakışlar bulanık  yüzler maskeli  destansı aşklarsa masal...

İşte bu noktada hem kişisel değerlerimizi geliştirerek çalışkan, paylaşımcı, dürüst bireyler olmalıyız,  hem de sosyal yapıdaki insan olarak kültürlü, sorumluluk bilinci yüksek, farkındalıkları çoğalmış, evrensel düşünceyi de içimize sindirmiş bireyler olmalıyız...

Yaşamın içinde bizim davranışlarımıza göre hareket eden bir enerji olduğunu biliyorum. Kimse çekildiğiniz köşede sizi aramaya kalkmaz. İstediğiniz şeye doğru siz hareket ederseniz, istediklerinizi daha kolay elde ettiğinizi göreceksiniz...