Yazmak, yorumlamak, topluma fikirsel katkı sunmak neredeyse çocukluğumdan beri hayalimdi. İlkokulda başlayan yazma hevesimi lise ve üniversite yıllarımda günlük notlarımla gidermeye çalıştığım olmuştur. İçten içe iç geçirdiğim toplumsal konulara kafa yormak yazma arzumu kamçılasa da , yazdıklarım genelde dediğim gibi günlüklerimde kaldı.

Fakat bu kez durum farklı.  ‘’Yazmalıyım, hem de her gün yazmalıyım’’ diye düşünürken  Genel Yayın Yönetmenimiz Ercan Sarıçam’ın ‘’Pınar Hanım gazetemizde ve dergimizde yazmanızı istiyorum.’’ teklifi tamda düşüncelerimle örtüştü. Evet günlük koşuşturmamızdan fırsat buldukça (fırsatı yaratacağım) sizlerle hem bu sütunda, hem de Gölge Dergi’mizde beraber olacağım.

Peki ne yazacağım, hangi konulara değineceğim?

Aslında belirli konumuz yok. Çünkü tüm konular bizim. Çarpık kentleşmeden, temel sorunlara, arada bir siyasi meselelere, örf ve geleneksel aile yaşamımıza her konuda dilimin döndüğünce yolunuza ışık olmaya çalışacağım. Ağırlığımız ise kadın ve kadının toplumsal yaşamı olacak.

Kadın demişken… Yıllar önce okuduğum  Duygu Asena’nın ‘’Kadının adı yok’’ kitabı aklıma geldi. Ne güzelde özetlemişti her şeyi. Duygu Asena o  kitabında, temiz, telaşsız, kıvrak anlatımıyla bir kadının yaşadıklarını, daha doğrusu cinsiyeti  kadın olarak belirlenmiş, herkesin üç aşağı beş yukarı tanık olabileceği ortak bir macerayı, bir kadının ağzından anlatıyordu. Bu kadın, küçücük bir kızın henüz yaşanmamış doğal meraklarından, aşklar, acılar, sahtekârlıklar, hırslarla dolu bir hayatın bazen hafif, bazen ağır kıpırtılarına kadar, kendi ayakları üzerinde durabilmek için mücadele ediyordu. Ve o kadın, pürüzsüz bir tenden kırışıklıklara uzanan zaman içinde kendisi için var olabilmeyi hedefliyordu.

Asena’nın tespitleri de doğruydu, anlatımı da.. Ancak şunu da sormak gerekmez mi; sadece sıkça örnekleri verilen doğu anadolu  ve Güneydoğuda mı kadının adı yok sizce. Veya eğitim seviyesinin düşük olduğu toplumlarda mı rastlanır kadının yok sayılmasına? Tabii ki değil. Kadın her yerde kadınsa kadına eziyette her yerde aynı oluyor.

Ve eziyeti maalesef  her daim önce en yakın çevresinden, hatta  aile ferdinden  görüyor. Şunu da açık yüreklilikle söylemeliyim ki , kadının kadına yaptığını yılan bile yıla yapmıyor. Hele de sadist ve ruh hastası, dengesiz ve tutarsız öyle kadınlar var ki sadece kıskançlık duyusuyla bacısına bile zarar verebiliyor. Hayal dünyasında gezen bu türler türünün en tehlikeli olanlardır.

Neyse bu ilk yazımda ruh depresyonu yaşayanları anlatıp da psikolojinizi bozmak istemiyorum. Benzer konulara nasılsa  sıkça değineceğiz.

O halde hoş bulduk.