
Hayat bir yolculuktur ucunu görmediğin
Beni nereye götüreceğini önceden bilmediğim.
Kast edilen bizim bildiğimiz yol mudur görmediğim,
Yolculuktan maksadım menzildeki sevdiklerim.
Kimisi pişmanlıklarım kimisi ise hayallerim
İnsanın zihnine ve kalbine mühürlenen ümitlerim,
Nasıl izah edilir onu hiç bilmiyorum.
Dilim gerekeni aşikâr etse de yüreğimde ki hasretim
İnsan özgürdür her ne de olsa isteneni istenilmeyeni yapmaya
Gerektiğinde mecbursa da sonuçlarına katlanmayı,
Önüne bir engel çıkmadığı süreceOnu yapmaktan geri durmamayı,
İşte bu sebepten ötürü hayatım da yolculuklarım,
Oradan oraya gitmekle ve çaresizliğe boyun eğmekle geçti,
Bir otobüsün camından el sallama, tren garında bekleme
Belki de anlamak istemiyordum ama şunu çok iyi bildim ki
Onun açtığı yaraları sarmakla geçti çok zamanım.
Hiç bana göre değildi vedalar, ayrılıklar...
Şairin de dediği gibi zamansızdır ayrılıklar,
Sonuçta işte bizi de o zamanın belli olmayan vakitleri tüketti,
Ömrümüzü yeri geldiği zaman bir saniyenin bile geçmediği,
İşten o zamanlardı bizi bizden alan hayattaki zamanım..