Yorgun Anadolu’yum

Ta ezelden ebede şehitlerin yurduyum,
Susamış dudaklarını denizlere uzatmış
Yorgun Anadolu’yum.
Çıkıntılı kıyılarımdan her türlü kokuyu alırım,

Her gün yanaklarımı yıkarlar,

Akdeniz, Karadeniz,Marmara,  Ege denizi.

Bekçiliği mi yaparlar sahiller, kaleler, burçlar.

Çok ihanetler görmüş üm düşmana geçit vermemişim.

Ben Peygamberler diyarıyım,
Hz. İbrahim’den bereketliyim,
Peygamberimizin müjdesiyim,
Yuşa peygamberin yurduyum,
Ümmet bana ben ümmete sevdalıyım!

Biz yedi kardeşiz, yedi ayrı renkte,
Yedi bölgede doğmuşum.
Anadolu annelerinin sütüyle büyümüşüm,
Ser vermiş sır vermemişim!

Ne ağıtlar fışkırmış bağrımdan,
Ne destanlar yazılmış, dört bir yanımda
Üzerimde at koşturmuş,
Doğudan batıya, kuzeyden güneye atalarımız.
Açlığı, susuzluğu yoldaş etmiş yılmamışım!

Pek çok savaş geçirmişim,
Kanayan yaramı kendim sarmışım.
Dört düvelle savaşmışım,
Pusuda yatan düşmana
Toprağı mezar etmişim.

Ben yorgun Anadolu’yum,
Ermişlerle, erenlerle doluyum.
Dört mevsimde, ırmaklarıyla sulanan,
Bin bir çiçekle yeniden doğan,
Yorgun Anadolu’yum…