Hayat bu! Hep düz gitmez... Kaybetmeler başlar. İşlerimiz rast gitmez paramızı kaybederiz... Şirketimizi kapatırız... Olsun... Yenisini kurarız biz de...

Çok sevdiğimiz, değer verdiğimiz dostumuzla bozuşuruz... Meğer onun gerçek yüzünü görememişiz...

Zararı yok başka dostlarımız da var ya! 

Çocuklarımızdan biriyle aramız limonileşir… Hatta inandığımız  arkadaşımız, arkasına dönüp bakmadan bir kalemde bizi siler. Zarar yok! Bu da sizin sınavınızdır. Pes etmek yok! Yeni bir hayata adım atın cesaretle. Tüm kaybetmelere karşın ayakta durabiliyorsak, umudumuzu kaybetmemişsek, hatta ve hatta yarınlar için güzel hayaller kurabiliyorsak; işte orada biz kazanmışız demektir...

Her yeni gün bize güzellikler armağan etmeye hazırdır... Siz o güzellikleri toplamaya hazır mısınız?

Sevgiyle kucak açın ve gülümseyin...

Hepimizin yaşam yelpazesi, tıpkı bir ressamın paletindeki gibi bir sürü renk, ton ve ebrulilerle doludur. Ne var ki, zaman zaman o palette karalar, griler ve hatta kan kırmızılar da olur.. Onlar acılarımız, hayal kırıklıklarımız, korkularımız, kayıplarımızdır. İşte bu noktada, tam da bu noktada, güçlü olmalı insan...

Yaşama sevincimizi diri tutmalıyız... Paniklememeyi, kaçmamayı, mücadele etmeyi bilmeliyiz.Küçük sevinçlere tutunmayı bilmeli, içimize akıttığımız gözyaşlarımızı elimizin tersiyle silebilmeliyiz...

Sonra mı?

Hayata ışıl ışıl gözlerle bakıp kocaman gülümsemeliyiz. Siz siz olun kafanız karışınca  fazla üstüne gitmeyin... Sakin olun... Bulunduğunuz yerden uzaklaşın. Bugün yapmanız gerekenleri de yarına erteleyin... Sonra... Alın aklınızı biraz ( attalara...) gezmeye götürün... 

Aklımızı dağıtalım ki nerede düğüm olduğunu bulup çözebilelim. Kaçan ipin ucunu yakalayabilelim. Haydi deneyin... Sonuçtan memnun kalacaksınız. Hayatınıza bir şöyle göz atın. Haydi, hatırım için. Keşkeleriniz hangi dönemeçlerde kaldı? Keşkelerden sonra hangi yanlış kararlar almışsınız?

Ben, geçmiş zamanlara sadece ders almak için bakın, derim ya hani... Yine aynı düşüncedeyim. Pişmanlıklarımız hiçbir şeyi geri getirmez, ne yazık ki! Ne kişileri, ne olayları ne de durumları. Öyleyse her önemli kararda bir iyice düşünmek gerek... Enine boyuna tartmak gerek.

Bazen olmayan aklımız için başkalarından akıl almak gerek.

Korkmayın son karar yine sizin. Birkaç fikir alışverişinde bulunmanın sizi eksilteceğini düşünmeyin... Sorun... Danışın... Keşke dememek adına... Keşkelerinize tuz basmamak adına.