EY SİYONİST İSRAİL

Yok, olacağın günün, artık yakındır senin
İçi kof bir ağaçsın. Topraktır artık yerin.
Bir ağaç kurdu gerek, çürüyen bedenine
Bir kabuk kalacaksın, düş kendi kederine

Son saldırışın ile, son haykırışlar bunlar,
Girdiğin topraklarda, ölülerin kalanlar.
Bunca yıl uyuttuğun, avuttuğun milletler,
Uyandığı zamanlar, üstüne çökecekler..

Kurtuluşun olamaz. Darmadağındır halin,
Önümüzdeki günler, kalmayacak mecalin..
Amerika, Avrupa ellerini çekince,
Ani düşüş olacak yakın geleceğinde..

Ezdiğin mazlumların kahrı seni boğacak,
Birleşik devletlerden uyarılar gelecek.
Parçalanma kaderin senin sonun olacak
Belki bugün ve yarın gündemlerde kalacak..

Zannetme zulüm baki, zannetme güç sonsuzdur.
O güç birden kaybolur. Geleceğin meçhuldür..
İnsanın fıtratına uymayan düzen biter
Uygun olan bir düzen onun yerine geçer.

Üzerinden kalkacak Siyonizm’in gölgesi,
Kapitalist rejimin kalmayacak bölgesi.
BOZÇALI der bu gözler ya görür ya göremez
Tarih bunu yazacak. Bunu kimse silemez.